Żółta gorączka (febra) to poważna, wirusowa choroba tropikalna przenoszona przez komary. Występuje głównie w regionach Afryki i Ameryki Południowej.
Objawy mogą obejmować: gorączkę, dreszcze, ból głowy, bóle mięśni, nudności i wymioty. W cięższych przypadkach może dochodzić do żółtaczki, krwotoków, niewydolności wielonarządowej i zgonu. Brak odpowiedniego leczenia znacząco zwiększa ryzyko powikłań.
Szczepienie jest zalecane osobom podróżującym do krajów, gdzie żółta gorączka występuje endemicznie:
Wjazd do wielu z tych krajów wymaga okazania ważnego świadectwa szczepienia. Obowiązek ten może dotyczyć także tranzytu przez niektóre lotniska.
W przypadku osób w podeszłym wieku lub w złym stanie zdrowia, szczepienie żywą szczepionką może nie być zalecane ze względu na ryzyko działań niepożądanych. W takich sytuacjach, podczas konsultacji medycznej, lekarz może wystawić medyczne zaświadczenie o przeciwwskazaniu do szczepienia.
Taki dokument jest akceptowany w wielu krajach jako alternatywa dla szczepienia i może pozwolić na wjazd bez wykonania szczepienia – zgodnie z przepisami międzynarodowymi (WHO, IHR).
Szczepienie należy wykonać najpóźniej 10 dni przed planowanym wyjazdem, aby uzyskać ważność międzynarodowego świadectwa szczepienia („żółtej książeczki”).
W przypadku planowania innych szczepień żywych (np. przeciw dendze), należy zachować minimum 4 tygodnie przerwy.
Szczepienie przeciwko żółtej gorączce składa się z jednej dawki. Zapewnia ochronę przez co najmniej 10 lat, a zgodnie z aktualnymi zaleceniami WHO – często na całe życie.
Międzynarodowe świadectwo szczepienia staje się ważne po 10 dniach od podania szczepionki. Warto mieć je przy sobie podczas podróży.
Szczepionka jest ogólnie dobrze tolerowana. Najczęstsze działania niepożądane to:
Twój koszyk jest pusty.