Żółta książeczka (ICVP)

Jedynym szczepieniem, którego świadectwa kraje mogą żądać na granicy na mocy Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych WHO, jest żółta gorączka (żółta febra). Wpis staje się ważny dziesiątego dnia po podaniu — i to tej daty pilnują służby graniczne, nie daty szczepienia. Sam wpis obowiązuje dożywotnio, więc wykonuje się go raz w życiu.

Kraje stosują ten wymóg na dwa sposoby. Część żąda certyfikatu od wszystkich przyjeżdżających. Znacznie więcej państw — także azjatyckich, gdzie żółta gorączka nie występuje — wymaga go od podróżnych przybywających z krajów strefy transmisji, wliczając w to przesiadki: już kilkugodzinowy tranzyt przez lotnisko w strefie ryzyka potrafi uruchomić wymóg w kolejnym kraju na trasie. Dlatego o tym, czy certyfikat będzie potrzebny, decyduje cała trasa podróży, nie sam cel — sprawdzimy ją podczas kwalifikacji.

Certyfikat wymagany od wszystkich: Uganda.

Szczepienie zalecane (strefa transmisji): Brazylia, Ekwador, Etiopia, Gambia, Kenia, Kolumbia, Madagaskar, Peru, Senegal, Tanzania, Zanzibar — pełne wymagania każdego kierunku opisują nasze strony krajów.

Do żółtej książeczki trafiają też inne wpisy. Arabia Saudyjska wymaga od pielgrzymów (Hadż i Umra) certyfikatu szczepienia przeciw meningokokom ACWY — wystawionego najpóźniej 10 dni przed wjazdem i nie starszego niż 5 lat. Przy pobytach dłuższych niż cztery tygodnie w krajach objętych zaleceniami WHO dotyczącymi polio bywa sprawdzane także potwierdzenie dawki przypominającej przeciw polio. Oba wpisy robimy przy szczepieniu, w tej samej książeczce.

Żółtej książeczki nie wyrabia się osobno, jak paszportu — dokument powstaje przy szczepieniu. Umawiasz wizytę szczepienia podróżnego, lekarz kwalifikuje i omawia trasę, po podaniu preparatu wypełniamy certyfikat: nazwa szczepionki, numer serii, data podania, pieczęć punktu i podpis osoby uprawnionej. Wychodzisz z gotowym dokumentem — sam wpis jest bezpłatny, płacisz tylko za szczepienie i kwalifikację według cennika.

Uwaga na formę dokumentu: na granicach honorowany jest papierowy oryginał z pieczęcią i podpisem. Zdjęcie w telefonie, wydruk z e-dokumentacji ani zaświadczenie po polsku go nie zastąpią. Jeśli masz starą książeczkę — nawet sprzed wielu lat — zabierz ją na wizytę: wpisy żółtej gorączki wystawione przed 2016 rokiem z dziesięcioletnim terminem ważności są dziś uznawane dożywotnio i nie wymagają powtarzania szczepienia.

Dzieci: szczepionka przeciw żółtej gorączce jest zarejestrowana od 9. miesiąca życia, a w naszych punktach szczepimy dzieci od 3. roku życia — z własną książeczką dla każdego dziecka, bo certyfikat jest dokumentem imiennym. Ciąża to przeciwwskazanie względne: o szczepieniu decyduje lekarz po rozmowie o trasie i terminie — a gdy szczepienia lepiej uniknąć, wystawiane bywa zaświadczenie o zwolnieniu lekarskim, które część krajów honoruje zamiast wpisu.

Zgubiony dokument nie przepada: na podstawie naszej dokumentacji medycznej wystawimy duplikat wpisu — dlatego warto szczepić się tam, gdzie dokumentacja będzie dostępna także za dziesięć lat. Planujesz konkretny kierunek? Zacznij od medycyny podróży albo od razu umów wizytę — preparaty mamy na miejscu, a kwalifikacja i podanie odbywają się podczas jednej, około dwudziestominutowej wizyty.