Szczepienie na WZW typu A.

Kto powinien się zaszczepić

Podstawowa grupa to podróżujący do Azji, Afryki, Ameryki Łacińskiej i basenu Morza Śródziemnego — także na zorganizowane wakacje w kurortach, bo zakażenie nie wymaga wyprawy w głąb kraju, wystarczy jeden posiłek.

Wskazanie nie kończy się jednak na podróżach. WZW typu A szerzy się również w Polsce, w środowiskach i sytuacjach, gdzie łatwo o kontakt pokarmowo-fekalny. Szczepienie jest zalecane osobom pracującym w gastronomii, przy produkcji i dystrybucji żywności, w placówkach opiekuńczych i wychowawczych, pracownikom służb komunalnych, a także osobom z przewlekłymi chorobami wątroby — u nich zakażenie przebiega ciężej.

Wiek ma znaczenie w drugą stronę, niż podpowiada intuicja: u dorosłych choroba przebiega ciężej niż u dzieci, częściej wymaga hospitalizacji i potrafi wyłączyć z aktywności na wiele tygodni. Przewlekłej postaci nie ma, ale rekonwalescencja bywa długa.

Schemat: jedna dawka na wyjazd, druga na lata

To szczepienie ma dwa poziomy i warto je rozdzielić.

Pierwsza dawka buduje ochronę wystarczającą na planowaną podróż w mniej więcej dwa tygodnie. Jeśli wyjazd jest za miesiąc, zdążysz bez pośpiechu; jeśli za dziesięć dni, rozmowa dotyczy tego, ile ochrony zdąży się zbudować i co poza szczepieniem zmniejsza ryzyko.

Druga dawka, podana od pół roku do roku po pierwszej, utrwala odporność na co najmniej ćwierć wieku. To dawka „na resztę życia podróżnika”, nie kolejne zabezpieczenie tego jednego wyjazdu — dlatego spokojnie można ją przyjąć po powrocie.

WZW A czy od razu A + B

Jeśli potrzebujesz ochrony także przed WZW typu B, warto rozważyć szczepionkę skojarzoną A + B — jeden cykl zamiast dwóch osobnych. Ma jednak inny rytm: trzy dawki rozłożone na pół roku, więc przy wyjeździe za dwa tygodnie to nie jest właściwy wybór. Przy krótkim terminie prościej podać osobno dawkę przeciw WZW A, a resztę uzupełnić później.

O tym, który wariant ma sens, decyduje kwalifikacja: liczy się data wyjazdu, historia szczepień i to, czy w grę wchodzi ryzyko zakażeń krwiopochodnych.

Czego spodziewać się po podaniu

Najczęstsze odczyny są miejscowe: bolesność i zaczerwienienie w miejscu wkłucia, czasem ból głowy lub zmęczenie przez dobę lub dwie. Szczepionka jest inaktywowana — nie zawiera żywego wirusa i nie może wywołać zapalenia wątroby.

Szczepienia nie podaje się w trakcie ostrej choroby z gorączką; wtedy przekłada się je o kilka dni. Przebyte w przeszłości WZW typu A nie jest przeciwwskazaniem, ale jeśli chorowałeś, powiedz o tym — szczepienie może być wtedy zbędne.

Co jeszcze przed tym samym wyjazdem

WZW typu A rzadko jedzie samo. Przy większości kierunków tropikalnych dochodzi dur brzuszny, przy części żółta febra, wścieklizna albo profilaktyka malarii. Kilka szczepień można podać na jednej wizycie, w różne miejsca.

Zalecenia dla konkretnych kierunków zebraliśmy na stronach krajów: Tajlandia, Wietnam, Egipt, Maroko, Turcja, Indonezja, Meksyk.

Jak wygląda wizyta

Kwalifikacja medyczna i podanie odbywają się podczas jednej wizyty, bez skierowania; wizyta trwa około 20 minut razem z obserwacją po podaniu. Każdą dawkę umawia się osobno, bo to osobne wizyty z własną kwalifikacją.

Aktualne stawki znajdziesz w cenniku szczepień, a szerzej o przygotowaniu do wyjazdu piszemy w dziale medycyny podróży.